Asi ve Mavi

Karşıyım!

2012-02-14T08:43:00.000-08:00

14Şubat? Evet efendim ben karşıyım. Sevgililer gününe de, anneler gününe de, yılbaşına da, babalar gününe de, bacılar gününe de karşıyım. Eskiden kutlardım ama içine düştüğüm bu siyaset merakından sonra hepsinin birer kurmaca olduğunu görüp hepsini bir bir terkettim. Bir başka söylemle, evet efendim bunun bir kapitalizm uygulaması olarak görüyorum, ve kutlamıyorum/kutlamıyoruz.

Bugün en az 10kişiden azar işittim sevgililer gününü önemsemiyorum diye :)) Güleyim mi ağlayayım mı bilemedim :) Önemsediğim özel günler doğum günleridir benim efendim. Onları kolay kolay kaçırmam, çok da önemserim, sevdiğim kişileri bana bağışlayan gün olması ve o kişilerin özel olması itibariyle. Ama onun dışında, sevgililer gününe ihtiyacım yok benim sevgilime ona olan sevgimi dillendirmek için. Anneler babalar gününe ihtiyacım yok, anneciğime babacığıma hediye almak içimden gelirse zaten alırım ben. Beş liraya alınacak ürünün 7liraya alınacağı sevgililer gününü beklememe gerek yok bunun için: bunun adı büsbütün kazıklanma! wtf!

Öte yandan, 14şubat benim hafızamda iyi anılar taşımaz. Bundan 12 yıl önce çocukluk arkadaşımı, ilk arkadaşımı dostumu kaybettim ben bugün. Şubat aylarını sevmeyişim ondandır belki de, sevmem, bana hiç olumlu şeyler taşımamıştır. Evet bu bir batıl inanç da olabilir, ama sevmem. O yüzden herhangi bir günü de özel nitelikte değildir benim tarafımca.

Neyse, bugün keyifliyim- o yüzden ne yediğim azarlar ne de başka bir şey canımı sıkamıyor. Cennetten gülümseyen bir dostum, sevgililer günü gibi özel bir güne ihtiyaç duymadan her zaman yanımda olan destek olan bir sevgilim, dünyanın en fedakarı sıfatına layık bir annem, sayıca az ama değerce çook dostlarım var... E mutluyum yani! Ne isteyeyim başka?

Kıssadan hisse, sevgili(!) kapitalizmin uydurma günlerine ihtiyacım yok!

Tüm sevdiklerime benden gelsin,

"Gülümse hadi gülümse bulutlar gitsin
Yoksa ben nasıl yenilenirim hadi gülümse
Belki şehre bir film gelir
Bir güzel orman olur yazılarda
İklim değişir Akdeniz olur, gülümse...
Tut ki karnım acıktı anneme küstüm
Tüm şehir bana küstü...
Bir kedim bile yok anlıyor musun
Hadi gülümse...
Sazlarım vardı ırmaklarım vardı
Çakıl taşlarım vardı benim
Ama sen başkasın anlıyor musun
Başkasın..."

"Daima" sevmek?

2012-02-12T12:32:00.000-08:00

Whitney Houston'ı kaybetmek müzik dünyası adına oldukça sarsıcı bir haberdi gerçekten. Fizy de buna duyarlılık göstermiş, açılışına Houston'ın efsane şarkısını koymuş: I will always love you. Bu şarkıdan etkilenmeyen bir insanoğlu var mıdır şu evrende merak ediyorum. Neyse, kimin etkilendiğini bilmiyorum ama ben her dinlediğimde, üst üste 5kere dinlemiş bile olsam, yine de aynı derecede etkileniyorum.

Ama bu şarkı etkilenmenin ötesinde bana hep aynı şeyi sorgulatır. Bir insana seni daima seveceğim demek... Onu söylerken şiddetle onun doğruluğuna inanırsınız, ama sonra değişir zaman, değişirsiniz siz, ve olmaz işte. O an doğruluğuna inandığınız şeyi yapmıştınız ama o size ileriki bir zamanda doğru gelmemeye başlamıştır. Sadece söyleyen insan olmak da değildir mesele ki, bazen söyleten insan da olmuş olabilirsiniz. Ki o zaman durum daha başkadır: "bana yalan söyledi' fikrine kıskıvrak yakalanırsınız, içinizde bir yerlerde bunun aslında olağan olduğunu bile bile. Niye bu kadar emin miyim, her iki duruma da yakalandım efendim de ondan:)

Şimdi ise büyüdüğümü fark ediyorum. Asaf çok güzel der, gölgemizle barışmanın uzun yolculuğudur büyümek. Benim de uzun ve sancılı geçti, hemen herkes gibi. Ama büyümüşüm. Bunu şimdi tüm bu gerçeklerin de farkında olan biri olarak söylüyorum. Hayatı, anıyla yaşamayı öğreniyorum.

Ve bana bunları düşündürdüğü için Whitney Houston'a teşekkür ediyorum, seni her zaman seveceğiz Houston! Allah rahmet eylesin.

Unutmadan: Söyletene de bir selamı çok görmemek gerektiğine inanıyorum.

I will always love you. http://fizy.com/#s/1dladq

Here we go!

2012-02-09T06:02:00.000-08:00

Beni ilk blog yazmaya teşvik eden arkadaşımla şuan görüşmüyorum. O gitti ama bana kazandırdığı alışkanlık hala devam ediyor. Neden beni bıraktı, neden sessizce sıyrılıp çıktı hayatımdan bilmiyorum, ama kızmıyorum da sanırım. Başta çok üzülmüştüm, kırılmıştım, ama şimdi alıştım. Alıştırdığı blog gibi, onun yokluğuna da alıştım. Selam olsun sana sevgili Elif. Umarım mutlusundur.

O zamandan bu zamana çok şey değişti benim hayatımda, kimi zaman bu bloga yazdım içimdekileri, kimi zaman kendime sakladım hislerimi. Kalemimle çok dertleşirdim bir zamanlar, o zamanlar blog da çok yazardım işte. Şimdilerse biraz uzağım kalemime, haliyle bloguma da :) Yazmayı hala çok seviyorum, ama sanırım zamanım yetmiyor elime kalem alıp cümlelerimi ard arda sıralamaya... Zaman geçiyor, insanlar değişiyor, ben de bu döngüye dahil oluyorum işte o ya da bu şekilde.

Bloguma yazmadığım süre zarfında neler olduğunu tek tek anlatmaya kalkışsam sanırım saatlerce yazmam gerekir. Sana tekrar döndüm sevgili blog, çünkü farkettim ki yazmayı özlemişim. Belli bir içeriği yok blogumun, dünyada ne var ne yok, içimde ne var ne yok, ve ben nasıl görüyorum onları.. Özetle bu. İlginizi çekmiyorsa hemen şimdi terkedebilirsiniz blogumu, zira blogum kimseyi mutlu ya da mutsuz kılmak için yok, kimseye ithaf edilmiş değil. Bunu belirtmekte fayda buluyorum.

Ben kim miyim? İsmim Melek. ODTÜde lisans hayatımı tamamladığım sene, 6aylık bir Almanya tecrübem oldu. Ordan döndüğümde kesin olarak karar verdiğim şey, akademisyen olmak istediğimdi. Haliyle bu yolda devam ediyor ve siyaset bilimi üzerine master yapıyorum. Diğer yandan bir üniversitede akademik hayatıma başlamış bulunuyor ve araştırma görevliliği yapıyorum. Ankara'yı önceleri hiç sevmiyorken, şimdi ordan ayrılmak istemiyorum. Düzeni severim, sevmeyi severim, dostluğu severim, gülmeyi çok severim, edebiyatı çok çook severim...

İşte ben buyum blogum ve okuyucularım, hoşgeldiniz benim dünyama!

Asi ve Mavi dünyama...

Yeni Bir Başlangıç

2012-01-30T06:14:00.000-08:00

Ben gideli çok olmuş sanıyorum ki, bloglamayı bile unutmuşum :) Yeni bir yayınlama stili gelmiş, blog şablonlarına yenileri eklenmiş, vs vs. Yanlış hatırlamıyorsam yaklaşık 2 senedir bloglamıyorum. Ama bugün farkettim ki, durup durup birşeyler karalamayı özlemişim. O yüzden elimdeki şu makaleyi bitirdikten sonra tekrar dönmeye karar verdim. Görüşmek üzere =)